De opstelling van de bonden gaat voorbij aan de ontwikkelingen die in de branches plaatsvinden. De eisen die de vakbonden stellen (2,5% vanaf 1 juli 2003) leiden, in samenhang met de bezuinigingen die het Kabinet heeft aangekondigd, tot verlies aan werkgelegenheid en het niveau van de dienstverlening. Het bod voor de periode 1 juli 2003 tot 1 januari 2005 past tevens binnen de nullijn voor 2004 zoals die in het Najaarakkoord tussen de centrale werkgevers– en werknemersorganisaties is afgesproken.

In het licht van het bovenstaande, menen de werkgevers dat acties van de vakbonden ongepast zijn.

Het bod van de werkgevers houdt onder andere in:

·       Voor de medewerkers vallend onder de CAO Thuiszorg: een structurele eindejaarsuitkering van 1,65%. Dit is de eerste stap in de richting van het bereiken van een structurele eindejaarsuitkering op het niveau van de CAO V&V. Voor de medewerkers vallend onder de CAO V&V: 1% structurele salarisverhoging vanaf 1-7-2003 en een eenmalige uitkering van 0,65%;

·       De werkgevers zijn in vergaande mate tegemoet gekomen aan de wens van de vakbonden om de CAO nu niet verder te decentraliseren.

De werkgevers wilden meer flexibiliteit bereiken door minder centraal te regelen en meer over te laten aan de instellingen en hun ondernemingsraden. De modernisering van de AWBZ en de marktwerking in de zorg maken dat in hun ogen noodzakelijk. Een flexibele CAO maakt ook maatwerk voor medewerkers mogelijk.

Om het overleg weer vlot te trekken, hebben de werkgevers hun ambities op het terrein van decentralisatie fors bijgesteld.

//////////////////////////////////////////